Smrt Igora Bojovića, jednog od najuticajnijih dramskih pisaca i upravnika pozorišta “Boško Buha”, označila je gubitak koji će dugo odjekivati u pozorišnoj zajednici. Ova tužna vijest nije pogodila samo njegovu porodicu i prijatelje, već i brojne umetnike i ljubitelje pozorišta koji su imali sreću da uživaju u njegovim delima. Bojović je bio više od dramskog pisca; on je bio glas koji je hrabro propitivao ljudsku prirodu, društvene norme i egzistencijalna pitanja koja nas sve pogađaju. Njegova sposobnost da kroz umetnost predoči složene emocije i misli nije bila samo dar, već i odgovornost koju je ispunjavao sa posvećenjem.
Rođen 1969. godine u Nikšiću, Igor Bojović je od malih nogu pokazivao talent za umetnost i pisanje. Njegovo stvaralaštvo obuhvata mnoge drame, među kojima se ističu “Izvanjac”, “Happy End” i “Devil Gate Drive”. Svaka od ovih predstava nosi duboke emocionalne poruke koje su pružale publici priliku za introspekciju. Na primer, drama “Izvanjac” istražuje teme identiteta i prihvatanja, pozivajući gledatelje da preispitaju sopstvene stavove prema onima koji su drugačiji. Bojović je kroz svoje radove istraživao složene teme poput ljubavi, identiteta i socijalnih problema, čime je uspevao da izgradi snažnu povezanost sa gledateljima. Njegova sposobnost da stvara likove koji su istovremeno realistični i simbolični doprinela je tome da se publika duboko poveže sa njihovim sudbinama.
Tokom svog vođenja Pozorišta “Boško Buha” od 2016. do 2023. godine, Bojović je pokazao izuzetnu viziju i sposobnost da oživi pozorišnu scenu. Njegovo vođenje je bilo više od pukog administrativnog posla; on je stvorio prostor za mlade umetnike, pružajući im mogućnost da se razvijaju i istražuju svoje umetničke granice. Kroz organizaciju raznih festivala i predstava, Bojović je omogućio mladim talentima da se afirmišu, dok je istovremeno privlačio pažnju šire javnosti na važnost pozorišne umetnosti. Njegova misija bila je omogućiti glas svima onima koji su često bili zanemareni, stvarajući temelje za buduće generacije pozorišnih stvaralaca. U tom procesu, stvorio je i platformu za dijalog o važnim društvenim temama, čime je dodatno obogatio kulturnu scenu.
Bojović je bio poznat po svom mentorstvu, organizujući radionice i seminare gde je delio svoje znanje i iskustvo. Mnogi mladi umetnici ga pamte kao prijatelja i vodiča koji je verovao u njihov potencijal. Njegova sposobnost da pruži emocionalnu podršku bila je ključna u razvoju mnogih mladih talenata. Na primer, njegovi učenici, kao što su glumice Sara i Ana, često ističu kako je Bojović svojim savetima i ohrabrenjem pomogao da prevaziđu lične i profesionalne prepreke. Njegovo nasleđe živi kroz radove i ideje koje su inspirisane njegovim učenjem, a mnogi od njegovih bivših učenika danas vode sopstvene pozorišne projekte, prenosivši dalje njegovo znanje i strast prema umetnosti.
Umjetnička zajednica se okupila kako bi odala počast Igoru Bojoviću nakon njegovog odlaska, delivši svoja sećanja i izražavajući zahvalnost za sve što je učinio za pozorište. Njegova bliska prijateljica, glumica Sloboda Mićalović, na društvenim mrežama je podelila emotivnu poruku, ističući gubitak jedinstvenog umetnika čija reč i misao su ostavili neizbrisiv trag. Prijatelji i kolege su ga opisivali kao osobu koja je ne samo inspirisala druge, već je i hrabro stajala u borbi za prava umetnika i očuvanje pozorišne umetnosti. Takvi trenuci podsećaju koliko je važno ceniti umetnike koji kroz svoje delo obogaćuju živote drugih, a Bojović je bio pravi primer takvog umetnika.
